escort ankara ankara escort
ankara escort , ankara escort

ARAMA

Milli Eğitim Bakanlığı “Öğretmen Performans Değerlendirme" uygulamasını hayata geçirebilir mi?


HAVA DURUMU

  • °C - °C
  • °C - °C
  • °C - °C

DÖVİZ KURLARI

  • Altın (Has) Alış 186.18 Satış 187.50
  • Dolar Alış 4.4652 Satış 4.4732
  • Euro Alış 5.2674 Satış 5.2769
YASEMİN KATI
ebrar4406@hotmail.com
Kamu Express

AYAZ ATA MI, NOEL BABA MI?

31 Aralık 2017 Pazar 15:14

Taklitçilik, bizde yoğun bir şekilde Tanzimat’la görülmeye başladı. Daha önceleri de sinyalleri verilen özenti furyası, Tanzimat’la beraber doruklara tırmanmış, batıdan gelen ilim-bilim harici her şey baş tacı edilerek, özümüze ait değerlerden utanma duygusu bilinçlere ve bilinçaltlarına yerleştirilmeye çalışılmış, doğrusu bu konuda gayet de büyük başarılar elde edilmiştir.

Toplum olarak önceleri sadece taklit ettiğimiz, daha sonraları benimsediğimiz, son yıllarda ise asıl sahiplerinden daha fazla özümsediğimiz ihraç mahsullerinden birisi de Christmas yani Noel yani Yılbaşı’dır.

Büyük bir hevesle aldığımız bu özel gün, o gün bu gündür kadir kıymet bilen Müslümanlar tarafından  -içi hakkıyla doldurulmak üzere-  kutlanmaktadır. Tabi kutlarken de yapılması gerekenler adım adım ezberletilmiştir, algısı tamamen batıya açık olanlara.

Mesela;  “Kıyametin kopacağını bilseniz dahi elinizdeki fidanı dikin.” diyen bir peygamberin ümmeti ve “Ormandan bir dal kesenin başını keserim”  diye ferman çıkaran Fatih Sultan Mehmet Han’ın torunları olarak bizlerde, çam süslemeden yılbaşımız kabul olmaz düşüncesi vardır.

Bu güne özel hindi dolmalarımız da vardır bizim. Nasıl doldurmamız gerektiği hakkında da tarifler.

Bir de Noel Baba var ki evlere şenlik. Hediyeleşme kültürü olmayan batılı, bu şekilde sevildiğini düşünmek istiyor galiba ama hediyeleşme, yardımlaşma, hayatında geniş yer tutan biz, doğu kültürüne sahip kesime ne oluyor ki bizler de aklımız havada, gözümüz bacada soyut kahraman Noel Babayı beklemeye başladık?

Saat 24.00 serenomisi vardır bir de. Denen şu ki; o saatte ne yaparsan bir yıl boyunca onu yaparmışsın. Komedinin başka açılımı da budur aynı zamanda.

O gün; ucube kılıklara bürünerek, belirli meydanlara yığılmak,  Saat tam 24.00’te dilek tutmak, nasırına basılmışçasına bağırmak, en yakınında kim varsa ona sarılmak… ne anlama geliyor ya hu!

Dini ve milli bayramlarımız, kandillerimiz ve kutlu gecelerimiz gibi öz değerlerimiz, bireysel özel günlerimiz v.s. dururken ihraç malı kutlamalardan özümüzü ne zaman azat edeceğiz acaba?

Ya da kıymeti sadece yılda bir bilinen, çamların ve senede bir gün için yaşayan hindilerin hakları ne zaman dile getirilmeye başlanacak? Ne zamana kadar varlıkları noele armağan edilecek? Bu durumda başlarının ne üzere gittiği de meçhul. Ayrıca; o akşam, başka yemek yenmezmiş gibi herkesin aynı mönüye kaşık sallaması; taklitçiliğin yanında, insanı germek değil de nedir?

Öz olan tüm değerler çirkin, banal, sıkıcı gösterilerek onların yerine tamamen ihraç malı değerlerin yerleştirilmeye çalışılması    -ki bu duruma artık yerleştirilmeye çalışılması demek gerçeklere göz kapatmaktan başka bir şey olmaz-   bir peygamber, ümmet ve onların değerlerinden intikam almaya çalışmaktan başka bir şey değil. Müslüman olmayanlara benzememek için çabalayan bir peygamberden ancak böyle intikam alınabilirdi doğrusu. 

Hıristiyan âleminin lideri bu aralar şöyle bir açıklama yaparsa şaşırmam. “Bu Müslümanlar Noel’in içini boşalttılar siz artık bu günü kutlamayın.” der mi der.

Çin’in dahi “Batı âdeti.” diyerek yasakladığı bu ihale, maalesef ki Müslümanlara kaldı.

Kendi öz değerlerimizin farkına varsak, bilincinde olsak da başkasına ait olanı bu kadar sahiplenmesek. Kendimizin olan hakkında fikrimiz olsa. Batıdan diye kucak açtığımız birçok kutlama ve şahsın esas kökeninin bizde olduğunu bilsek. En azından bizim de muadil şahıs ve değerlere sahip olduğumuzu fark etsek ne güzel olurdu.

Sadece noel gecesinde yardımlaşan bir kültüre ağzımız açık bakacağımıza, her daim yardımlaşmayı tavsiye eden kendi kültürümüze uygun hareket etsek. Devşirilen her fiiliyat ve şahsın yerine kendimizin olanları koysak ve de sahip çıksak ne muhteşem olurdu.

Örneğin noelin yerine kadim Türklerin, Nardugan Bayramı’nı (Doğan Güneş); yılda bir kez iyilik adına bacaya tırmanan, hayali bir kişilik olan Noel Baba yerine de bizde; yardıma ihtiyacı olan özellikle soğukta kalan her insanın yardımına koşan sahici bir kişi olan Ayaz Ata’yı bilsek, kültürümüze, atalarımıza, öz değerlerimize uygun bir hayat prensibi edinerek etrafımıza bunları aşılamaya çalışsak sahiden ne muhteşem olurdu.

 

Yazarlar araştırma ve yayın etiğine uymayı taahhüt ederler. Yazarlara telif ücreti ödenmez. Sitede yayınlanan yazıların bilimsel ve hukuki sorumluluğu yazarlarına aittir.

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Makale BaşlığıTarih
OKUYORUZ, OKUYORUZ DA… 10.05.2018 21:14:00
AKŞEMSEDDİN’DEN PADİŞAHA PERFORMANS TOKATI 03.04.2018 11:04:00
HAY SİZİN PSİKOLOJİNİZE… 26.12.2017 08:11:00
 GİTSİN TEOG, YGS, LYS; GELSİN YENİ ÜÇ HARFLİLER 12.10.2017 20:25:00
ÖMRÜMDE FUTBOL İZLEMEDİM AMA… 10.10.2017 21:51:00
“CANIMI ACITTI” 11.08.2017 17:02:00
MAMUDO KURBAN NİYE DOĞDUN ? 29.05.2017 15:18:00
İLGİDEN YOKSUN İDARECİ ATAMALARI 22.05.2017 07:24:00
SANALDA GÖNÜLLÜ KÖLELERİZ 05.04.2017 05:17:00
HAYDİ, ANNELER EVLERE… 14.02.2017 10:09:00

MAKALE HAKKINDAKİ YORUMLAR

Yorum Yaz
Büyük harflerle yazılan, yasalara aykırı; küfür, hakaret, dil, din, ırk ayrımı ifadeleri içeren yorumlar yayınlanmayacaktır. Bu bölüme yorum yazmakla, ip adresinizin kaydedileceğini, adli makamlarca istenmesi durumunda ise ip adres bilginizin yetkililerle paylaşılacağını kabul etmiş olursunuz.