İnsanlar, dinleri hakkındaki bilgileri Peygamberler vasıtasıyla öğrenmişlerdir. Peygamberler elçi olarak Allah (c.c.)’tan aldıkları Vahyin hükümlerini hiçbir değişikliğe uğratmadan artırıp eksiltmeden olduğu gibi insanlara iletmişlerdir. Dolayısıyla dinlerin gerçek sahibi Allah (c.c.)’tır.

     İslam geldikten sonra başka hiçbir inanç sahibinin cennete girebilme imkânı âyet ve hadislerden kesinlikle çıkarılamaz öyle bir hüküm de yoktur. Ancak Allah (c.c.) tarafından İslâmdan önceki dönemlerde gönderilen kitaplara, peygamberlere o dönemde yaşayanlar iman etmişlerse elbette onlar da cennete gireceklerdir. Günümüz ‘deki Hristiyanların ve Yahudilerin ise cennete girebilmeleri kesinlikle mümkün değildir. Allah (c.c.)’ın bir, tek olduğuna inanmakla birlikte Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s.)’e iman etmeyen Müslüman olamaz. Kelime-i Tevhidi, Kelime-i Şehadeti söyleyip gönülden tasdik eden kişi Müslüman olmuş olur. Müslüman olan kişinin önceki inançları ile irtibatı kesilir. Yani hem Hristiyan hemde Müslüman olunamaz. Âyetlere bütüncül bakmak gerekir.

     Cenneti bol keseden her önüne gelen iyilik yapana dağıtmak hiçbir kimsenin yetkisinde olmadığı gibi haddine de değildir. Cennet sekiz kattır. Müslümanların amellerine göre dereceleri farklı olup farklı katlarda olacaklardır. Cehennemde yedi kattır. İnanmayanların derecelerine göre farklı katlarda kalacaklarını da ifade edebiliriz. Münafıklar, Müşrikler, Kâfirler de kendi aralarındaki derece bakımından dolayı bir farkı söz konusu olacaktır. Yani İslam’ı din olarak kabul etmeyenlerin iyilikleri Cehennem içindeki derecelerinde, katlarında belirleyici olabilir. Meselâ: Cehennemin en alt katında münafıklar bulunmaktadır. Çünkü münafık, kâfirden daha tehlikeli ve şiddetlidir. Kâfir, karşında bildiğin düşman iken, münafık Müslümanların içinde Müslüman görünmekle beraber kâfirlerle birlikte oldukları için daha tehlikelidirler.

     Allah katında din ancak İslâmdır. Kemale erdirilip tamamlanan İslam dininden başkası da kabul edilmeyecektir. Bu konu, İslam, kelam ve tefsir geleneğinde çok boyutlu olarak ele alınmıştır. Âl-i İmrân 19. âyetindeki ‘İslam’ kavramı, hem Hz. Muhammed'e gelen son vahyi hem de özü itibarıyla Allah'a teslimiyeti ifade eder. Hz. Muhammed (s.a.s.) son peygamber, Kur’an’ı Kerîm ise son İlâhi kitaptır. İslam geldikten sonra önceki İlâhi dinlerin geçerliliği, hükmü kalkmıştır. İslam dinini kabul etmeyenlerin ister Yahudi isterse Hristiyanlar olsun ebedi kurtuluşa eremeyecekleri, Cennete giremeyecekleri âyet ve hadislere bütüncül bakıldığı zaman çok net anlaşılmaktadır.

     Âyet-i Kerîmelerde: “Kuşkusuz Allah katında din İslâm’dır. Kitap verilenler, ancak kendilerine ilim geldikten sonradır ki, aralarındaki hak tanımazlık yüzünden ayrılığa düştüler. Allah’ın âyetlerini inkâr edenler bilmelidirler ki Allah’ın hesabı çok çabuktur.” “Kim İslâm’dan başka bir din arama çabası içine girerse, bilsin ki bu kendisinden asla kabul edilmeyecek ve o âhirette ziyan edenlerden olacaktır.” (Ali İmran Sûresi âyet:19,85) buyurulmuştur.

     İslâmî anlayışa göre din, irade ve akıl sahibi varlıklar arasında uyuşmazlıkları ve çekişmeleri önleyip uzlaşma sağlayan kanunların varlığını bildirir. Din; insanlar arasındaki hükümlerle bildirmekle beraber, insanlarla Allah (c.c.) arasındaki mutabakatı da ifade eder. Böylece Yaratanın iradesiyle yaratılmışların iradesi arasında bir uyum sağlanmış olur. Bütün İlâhi dinler Allah (c.c.)’ın birliği, tekliği esasına dayalı olduğu için Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s.)’in tebliğ ettiği İslâm dini ile diğer Peygamberlerin getirdiği dinler temelde birleşirler.

     Allah (c.c.) seçip beğendiği Peygamberlerinden bazılarına 100 (yüz) sahife küçük İlâhi kitaplar, ayrıca Allah (c.c.) seçip beğendiği Peygamberlerinden bazılarına da dört büyük İlâhi kitabı göndermiştir. İlâhi Küçük Kitaplar; sırasıyla ilk insan ilk Peygamber Hz. Âdem (a.s.)’a 10 sahife, Hz. Şit (a.s.)’a 50 sahife, Hz. İdris (a.s.)’a 30 sahife, Hz. İbrahim (a.s.)’a 10 sahife gönderilmiştir. Dört büyük İlâhi Kitabın gönderiliş sırası da şöyledir: Önce Tevrat Hz. Musa (a.s.)’a, ikinci olarak Zebur Hz. Davut (a.s.)’a, Üçüncü olarak İncil Hz. İsa (a.s.)’a ve en son olarak ta Kur’an’ı Kerim Hz. Muhammed (s.a.s.) indirilmiştir.

     Zebur gönderilince Tevrat’ın, İncil gönderilince Zebur’un ve nihayetinde en son olarak Kur’an’ı Kerîm gönderilince de İncil’in hükümleri kaldırılmıştır. Allah (c.c.) diğer İlâhi dinlerin hiçbirine koruma garantisi vermemiş sonucunda tahrif edilmişlerdir. Kur’an’ı Kerîme kıyamete kadar bozulmayacağına, değiştirilemeyeceğinin garantisini verip meydan okunmuştur. Bu meydan okuma karşısında insanların aciz oldukları çok nettir.

    Allah (c.c.) tarafından gönderilen İlâhi dinlerin her birinde var olan vazgeçilmez hükümlerin olduğu, Kur’an’ı Kerîm tarafından da haber verilmiştir. Hz. İsa (a.s.) Peygamberimizin geleceğini haber verip müjdelemiştir. Allah (c.c.) tarafından gönderilen Peygamberleri, Kitapları kabul etmeyenler kâfir olurlar. Biz Mü’minler bütün Peygamberleri kabul ediyoruz. Müslümanlar genel anlamda kapsayıcı bir inanca sahipken, eskiden gönderilen, tahrif edilen dinlere uymaya devam etme kararı alanların çıkmazı da burada kendini net göstermektedir.

     Rabbimiz Kur’an’ı Kerîm ve Sünneti en doğru anlayıp İslâm’a uygun bir hayat yaşayan Mü’minlerden olmamızı lütfeylesin. Sıhhat ve âfiyetler dilerim.

      omerlutfiersoz@gmail.com