(Her konuda fikir üretmek zorunda değil insan… Bu bir zorundalık hali barındırıyorsa ihtimal dâhilinde uydurma, şehir efsanesi ya da biz inanalım diye ortalığa atılmış boş laf örüntüsünden başka bir şey değildir.)

Cümlenin bile kendi içinde bir temsiliyeti vardır. Bu anlamda bir güvenilirlik ehliyetine sahip olmayan her bir bireye dair cümlenin ehemmiyetini bir ıskalaya tabi tutmak gerekecektir. Sözün güvenilirliği açısından ve bu güvenilirlik sofistike bir anlayışla ele alınmalıdır. Karşılıklı yalanın birbirini ağırlaması daha basittir. Burada inanan ile söyleyen arasındaki anlam bağı kitlesel olmayan zekânın birey bazlı seviyesini göstermektedir. Ve geçmeyen akçe bir müddet sonra sahibini bağlar.

Ve burada şu gerçekliği bir kenara not etmek gerekir. Haber iletmek her daim insanlara bilgi aktarmaktan daha basittir. Çünkü haberin buradaki gerçekliğinin değeri günümüz ifadesiyle dezenformasyona uğraması yüksek bir ihtimale sahiptir. Fakat bilgiye sahip olmak ile bunu aktarmaya yönelik her bir eylem insanın kendine dair çabasına bağlıdır.

Şayet bunların hiçbiri yok ise; buyur buradan yak… Saksı da yetiştirilmeye çalışılan fikrin sahiplenicisinin ehemmiyetinden de şüphe etmek gerekecek gibi durmakta. Sonrası malumunuz dramatik bir mağduriyet. Trajediye dönmeyen bir dramatik temsil hali ise sonuçta, yalanın cesametinden uzakta cesaretine sığınmışlığın acziyetinden başka bir şey değildir. Saksı da yetiştirilmiş bitkinin dahi hali malum. Değil ki düşüncenin ufki nazardan uzak olması ve nazar-ı dikkatten uzaklaşması durumu ne yazık ki istenmeyen sonuçları beraberinde getirebilir. Dramatik temsil alanında oynayan ile oynatılan arasında seviye farkının olmadığı da bir yönüyle aşikârdır. Sonuç ise çölleşme… Fakat bu insanın çölleşmesi… Bunun ise bir tercih meselesi olması (ki öyle) bütün bir ekosistemi bozar.

Günümüz tabiriyle haberin ve bilginin kaynağının kimden geldiği önemlidir. Yoksa dezenformasyondan başka bir anlam taşımayan her bir ifadenin, alıcısının mahiyeti düşükse ve söyleyenin güvenilirliğine dair bir sorgulama anlayışına sahip olmayacaktır. Sonuç ise malumunuz. Fakat insanların düşüncelerini ve cümlelerini çözümleme zekâsına sahip olmak, yeni bir keşfe sahip olmak kadar da keyif verici ve bir o kadar da ilginçtir. Tabi burası analitik bir zekâ alanına ihtiyaç duyar. Saksı da yetişen bir fikrin alıcısından, saksı da yetişmiş bir beynin karşılıklı frekans alanı çokta bir şey beklememenize bir anlam yüklememenize sebepte olabilir. Sonuçta kum tanesini rüzgâr her yöne savurur.

Sonuç olarak düşünmek zor iştir. Düşünmek bütün parametrelerin varlığı ile düşünmekten bahsediyorum. Zahmetlidir. Beyinsel sancıların varlığından şikâyet eder duruma gelirsin. Çünkü bir üretim mekanizmasının dâhiliyesine sahip olmak zor iştir. Ezberlemek ve itaat etmek ise, en kolayıdır. Galiba insanın bu yönlü bir yatkınlığı söz konusu; çünkü bugün sosyal medya platformlarında yirmi saniyelik kesitlerde yaşanması düşünmekten çok taklite konudur. Şu sosyal medya akımları gibi… Sosyal medya da birinin bir şey söylemesi ve demesine ya da yapmasına bağlı olarak hiç düşünmeden aynı tekrarı bir başkasının yapması gibi bir şey bu. Sonuç, dramatik temsil…

Bu temsil kelimesi insana dair bir temsiliyeti barındırmıyor burada. İnsanın temsiliyeti sözünün ve düşüncesinin değeriyle anlamlıdır. Yoksa gerisi hikâye… Temsiliyeti yoksa ne denilebilir ki? Yeni hikâyeniz hayırlı olsun mu demek gerekir? İnanırsan…  

Sağlıcakla kalın…